Portret lampa i obiektywy

Pod słońce. Lampa i obiektywy.
Portret idealny. Kilka porad. Część 2

Jeżeli moje rady z pierwszego odcinka jednak Was nie przekonały i wybierzecie się na swoją portretową sesję jasny, słoneczny dzień to koniecznie musicie zadbać by słońce nie świeciło modelowi prosto w oczy. Jeżeli to zbagatelizujecie wówczas jego twarz zostanie wykrzywiona grymasem, przymrużone oczy zwężą się do niewielkich szparek i bardzo szybko pojawią się w nich łzy. Na twarzy modelki lub modela pojawią się kontrasty niemożliwe do wiernego oddania na zdjęciu. Musimy pamiętać, że nasz wzrok we współpracy z mózgiem dokonuje obniżenia kontrastów oraz rozjaśnienia cieni. Aparat tego nie potrafi. Dlatego na zdjęciach najprościej mówiąc kontrasty są bardziej widoczne i wydają się one oddawać nienaturalny stan absolutnie niezgodny z naszymi odczuciami. Inne jest to co widzimy w naturze a inne to co widzimy na odbitce.

W jasny słoneczny dzień należy poszukać dobrze zacienionego miejsca np. cień bram, budynków, drzew itp. Dobre wyniki daje wówczas także zastosowanie dyfuzorów (płaszczyzn rozpraszających) czyli półprzeźroczystych  białych tkanin rozpiętych na metalowych kołach lub owalach. Umieszcza się je nad głową osoby portretowanej rozpraszając padające na twarz światło bowiem efekt działania płaszczyzna rozpraszających przypomina obecność chmury na niebie - tworzy się miły dla oka, rozproszony cień. Z reguły będziemy jednak efekt działania dyfuzora łączyć z zastosowaniem blendy do zrównoważenia i tak pojawiających się na twarzy cieni.

W takie słonecznie dni nieocenione usługi może oddać lampa błyskowa, która posłużymy się do rozjaśnienia cieni, pamiętając, że ma ona także możliwość kompensacji błysku. Słyszy się opinie, że z fleszem fotografują tylko laicy. Nie wierzcie w to! Krótki i skorygowany błysk światła uratował niejednego zawodowca. Wiele osób po złych doświadczeniach podczas fotografowana z lampą błyskową wbudowaną w korpus aparatu na zawsze odchodzi od tego sposobu robienia zdjęć. Rzeczywiście – przydatność takiej lampy jest niewielka. Zalewa ona scenę płaskim, jednolitym światłem, błysk ma niewielką moc oraz nie daje się modelować, a przy portrecie prawie zawsze powoduje efekt czerwonych oczu (osoba fotografowana ma na zdjęciu upiornie czerwone źrenice). Jednak są sytuacje, w których wykorzystanie flesza staje się niezbędne np. sceny i portrety w ciemnych wnętrzach, kontrastowe obrazy w słoneczny dzień, czy fotografia makro. Najlepiej wówczas wykorzystać zewnętrzną lampę błyskową, którą musimy dobrać do konkretnego modelu naszego aparatu. Każda z firm: Canon, Nikon, Sony, czy Olympus produkuje flesze do swoich aparatów. Lampy buduje też kilka firm niezależnych, np. Metz, Quantum lub Sigma. Podstawowe atuty zewnętrznej lampy to: możliwość wyboru kierunku błysku, sterowanie jego natężeniem i zasięgiem, łatwe rozproszenie światła poprzez zastosowanie nasadek i swobodne odsunięcie lampy od korpusu po połączeniu ich przewodem synchronizacyjnym lub po wykorzystaniu zdalnego wyzwalania. W czasie fotografowania ze światłem błyskowym zawsze należy się starać, aby zostało ono rozproszone i odbite (np. od sufitu lub ściany). Jeżeli nie masz specjalnej nasadki (dyfuzora), załóż na lampę czysty kubeczek po serku lub kawałek kalki technicznej, a światło zostanie złagodzone.

Do fotografii portretowej najlepiej wykorzystać obiektyw..., który akurat mamy. Nie odkładajmy robienia zdjęć na ten szczęśliwy dzień kiedy kupimy wymarzone szkło. Portrety można robić prawie każdym obiektywem należy tylko starać się twórczo wykorzystać jego możliwości. Znowu podkreślę, że wszystko zależy od wyobraźni. Możesz zrobić portret obiektywem o ogniskowej 20 mm i o ogniskowej 300 mm. Tylko wcześniej pomyśl nad kadrem i dobrze poznaj jego zalety i wady. Najbardziej istotnym parametrem obiektywu, o którym szybko się przekonasz jest jego jasność. Niejednokrotnie kluczem do sukcesu w tej dziedzinie fotografii staje się wykorzystanie małej głębi ostrości (np. ostra postać lub jej twarz a tło i inne elementy są nieostre, rozmyte). Z pewnością można do Twego modelu aparatu kupić dobry obiektyw np. o ogniskowej 50 mm (dla pełnej klatki) i jasności f1,4. Ponieważ większość z fotoamatorów ma aparaty półklatową robi się z niej ogniskowa 75 mm czyli bardzo dobry obiektyw do fotografii portretowej. Czasami dla uzyskania najlepszej jakości obrazu trzeba go przymknąć np. do f2.
Jednak używając obiektów o długich ogniskowych można uzyskiwać ciekawe efekty z tym, ze bardzo często trzeba będzie odsuwać osobę portretowana od tła. To akurat powinno być łatwe ponieważ przestrzeni w plenerze z reguły nie brakuje.

Podstawy kompozycji w fotografii portretowej nie różnią się niczym od tych stosowanych w jej innych rodzajach. Zawsze dobrym kołem ratunkowym jest zasada mocnych punktów i mocnych osi. Dobre rezultaty daje także wykorzystanie także KW czyli kontaktu wzrokowego, kiedy osoba fotografowana patrzy prosto w obiektyw. Unikając symetrii pamiętajmy o jednym od niej odstępstwie: od wieków w malarstwie portretowym umieszcza się jedno z oczu w osi symetrii kadru.

Przeczytaj inne moje poradniki:

::Portret idealny. Kilka porad. Część 1
http://www.waskiel.pl/portrety-w-plenerze-1.html

:: 6 tanich sposobów na lepsze zdjęcia:
http://www.waskiel.pl/6-tanich-sposobow-na-lepsze-zdjecia.html

:: Lustrzanka dla podróżnika:
http://www.waskiel.pl/lustrzanka-dla-podroznika-1.html

:: Archiwizacja zdjęć:
http://www.waskiel.pl/archiwizacja-i-cyfrowa-obrobka-zdjec.html

:: Fotografia podróżnicza: dokąd? jak? na czym?
http://www.waskiel.pl/fotografia-podroznicza-1.html

Cyfrówka na mrozie czyli zimowe fotografowanie aparatem cyfrowym
http://www.waskiel.pl/zimowe-fotografowanie-aparatem-cyfrowym.html

POWRÓT

• 
• 
• 

Wpisz słowa kluczowe:

wszystkie zdjęcia

• powiększenie zdjęcia
• drukuj zdjęcie
• zapisz zdjęcie
• dodaj do albumu
• dodaj do koszyka